Obchody Święta Niepodległości

11 listopada w Sanoku odbyły się uroczystości patriotyczne uświetniające 104. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości.

Rozpoczęły się one mszą św. w intencji ojczyzny w kościele pw. Przemienienia Pańskiego. Po niej uformowała się kolumna marszowa, którą poprowadził oddział 35 Batalionu Lekkiej Piechoty w Sanoku. Miłym akcentem były przygotowane na tę okoliczność pierniki udekorowane polskimi barwami narodowymi. Przygotowały je dla uczestników uroczystości kobiety, które uciekły przed piekłem wojny w Ukrainie i znalazły schronienie w Sanoku. Burmistrz Tomasz Matuszewski w imieniu mieszkańców złożył wieniec przy krzyżu na kościele farnym oraz przy pomniku Tadeusza Kościuszki. Na Cmentarzu Centralnym w kwaterze Wojska Polskiego odbyły się główne uroczystości patriotyczne.

Po odśpiewaniu hymnu państwowego, burmistrz miasta Sanoka odczytał okolicznościowe przemówienie:

Szanowni Państwo,

Serdecznie witam wszystkich przybyłych na dzisiejszą uroczystość. Spotykamy się co roku, na sanockim Cmentarzu Centralnym w Kwaterze Żołnierzy Wojska Polskiego, aby wspólnie przeżywać Święto Niepodległości. W II Rzeczypospolitej święto to oficjalnie obchodzono tylko dwa razy. Później zostało zakazane. Najpierw przez władze okupacyjne – niemieckie i sowieckie – a następnie, na przeszło czterdzieści lat, przez przywódców PRL. Obchody Święta Niepodległości mają w Sanoku piękną tradycję. Wielu tutaj obecnych zapewne pamięta msze za ojczyznę, odprawiane 11 listopada  w sanockiej farze przez księdza prałata Adama Sudoła, w czasach, kiedy za uczestniczenie  w uroczystościach z okazji Święta Niepodległości groziły różnego rodzaju szykany, a mimo to sanoczanie gromadzili się wówczas w świątyni, manifestując swoje przywiązanie do wartości patriotycznych. 

11 listopada jest w naszej zbiorowej polskiej pamięci najważniejszym świętem. Jest przede wszystkim dniem radości, jednak nie możemy zapominać, że ta radość została okupiona ogromną ofiarą – wiele istnień ludzkich złożyło swoje życie na szańcu wolnej Ojczyzny. Dlatego 11 listopada oddajemy hołd poległym żołnierzom, czcimy ich pamięć, wspominamy ich – zarówno jako bohaterów, ale także jako przedstawicieli sanockich rodzin: synów, braci, ojców, sąsiadów. Patriotyzm odczuwany lokalnie, przez pryzmat indywidualnych losów, przemawia do nas mocniej i skłania do refleksji. 

Za naszą wschodnią granicą trwa konflikt zbrojny. Przerażające wojenne relacje docierają do nas za pośrednictwem mediów. Widzimy zniszczone miasta, waleczność żołnierzy i exodus cywilów uciekających przed wojną. Wielu z nich znajduje dzięki nam schronienie i pomoc. Sanok jest dla uchodźców z Ukrainy miastem gościnnym – za co sanoczanom dziękuję i wobec wszystkich, którzy otworzyli swoje serca dla poszkodowanych przez wojnę, zwłaszcza kobiet i dzieci – chylę głowę  z szacunkiem. Delegacja ukraińskich uchodźczyń jest dzisiaj z nami, aby swoim udziałem w obchodach Święta Niepodległości Polski symbolicznie wyrazić swoją wdzięczność. Wiem, że Sanok pomaga Ukrainie od pierwszych dni wojny i że w niesieniu pomocy nie ustanie. 

Dzisiaj, patrząc na to, co dzieje się za wschodnią granicą, możemy sobie wyobrazić, co czuło tamto pokolenie, które walczyło o niepodległość Polski. Widzimy, czym jest wojna. Możemy sobie wyobrazić, jakie dramaty osobiste rozgrywały się w rodzinach polskich żołnierzy i patriotów ponad sto lat temu, a potem, kiedy Polska została zaatakowana przez Hitlerowców i Sowietów. Z tym większą pokorą wysłuchajmy Apelu Pamięci i pochylmy się nad mogiłami żołnierzy, oddając cześć poległym. Także tym bezimiennym, którzy wyszli na wojnę i nigdy nie wrócili do swoich matek, dzieci i żon. 

Z szacunkiem spoglądajmy na symbole, które cementują nasze wspólnotowe więzi. Sanok właśnie wzbogacił się o nowy maszt flagowy i dzisiaj przy pomniku Tadeusza Kościuszki byliśmy świadkami, jak żołnierze sanockiego 35. Batalionu Lekkiej Piechoty po raz pierwszy uroczyście na ten maszt wciągnęli polską flagę. Symbole narodowe budują naszą dumę i poczucie wspólnoty. Dla wszystkich Polaków są takie same – pamiętajmy o tym, pomimo różnic w naszych wyobrażeniach o kształcie i przyszłości naszego państwa. Oddając szacunek symbolom narodowym, oddajemy go wszystkim Polakom, tym, którzy odeszli i tym, którzy żyją obecnie. 

Jednym z ojców polskiej niepodległości jest Józef Piłsudski. W 1914 roku do złączonych w I Kompanię Kadrową oddziałów Związków Strzeleckich i Polskich Drużyn Strzeleckich mówił: „Odtąd nie ma ani Strzelców, ani Drużyniaków. Wszyscy, co tu jesteście zebrani, jesteście żołnierzami polskimi”. I dalej: „Rozkazuję, abyście zamienili ze sobą wasze dawne oznaki, jako symbol zupełnej zgody i braterstwa, jakie muszą wśród żołnierzy polskich panować”. Józef Piłsudski wiedział, że zgoda i braterstwo stanowią podstawę militarnej i społecznej siły. Pamiętajmy o tym, rozmyślając o Święcie Niepodległości, które niesie z sobą także przesłanie o potrzebie tolerancji, wzajemnego  zrozumienia  i szacunku.  Pozwolą Państwo, że raz jeszcze zacytuję Józefa Piłsudskiego wybitnego wodza i stratega, który mówił: „Sama walka i poświęcenie w obronie honoru nam nie wystarcza. Jako rycerze walczący musimy mieć nie tylko siłę ramienia, ale moc głowy i serca”. 

Z okazji Święta Niepodległości życzę Państwu i sobie nadziei na każdy dzień, abyśmy żyli w poczuciu wzajemnego wsparcia, szacunku i tolerancji. Polska niech będzie krajem, który jednoczy i chroni swoich mieszkańców.

Po przemówieniu odbył się Apel Pamięci i oddano Salwę Honorową poległym za Ojczyznę.

Tradycyjnie sanoczanie zapalali znicze przy pomnikach i grobach zasłużonych na Cmentarzu Centralnym.

Całość prezentowanej strony internetowej stanowi własność Gminy Miasta Sanoka i jest utworem w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019r. poz.1231). Zawartość serwisu WWW nie może być reprodukowana, rozpowszechniana ani publikowana, chyba że właściciel serwisu wyrazi na to uprzednią pisemną zgodę, z wyłączeniem wykorzystania dla celów niekomercyjnych i dla użytku osobistego.